W codziennej pracy opiekuna osoby chorej łatwo o monotonię i rutynę. To naturalne odczucia, które często towarzyszą naszej codzienności. Dlatego warto tak planować aktywizację podopiecznego, aby była ona atrakcyjna nie tylko dla niego, ale również dla nas, opiekunów. Wspólnie spędzony czas może stać się źródłem radości, bliskości i wzajemnej satysfakcji.
Już samo oglądanie rodzinnych zdjęć i wspólne tworzenie drzewa genealogicznego to doskonały sposób na spędzenie czasu, zwłaszcza we wczesnym etapie choroby. Układanie krzyżówek z hasłami przygotowanymi specjalnie dla podopiecznego, przypominanie sobie słów ulubionych piosenek czy układanie puzzli z dużych elementów to proste aktywności, które angażują obie strony i wzmacniają więź.
Szczególnie ważne jest, aby nie infantylizować osoby chorej. Potrzebuje ona szacunku, partnerstwa i poczucia, że nadal jest pełnoprawnym uczestnikiem wspólnie spędzanego czasu. Każdy człowiek, nawet dotknięty chorobą, zachowuje swoją godność, historię i emocje. Świat naszego podopiecznego często różni się od naszego, ale warto wejść do niego razem z bliską osobą. Z godnością i poczuciem humoru.
